Igor Przegrodzki

przegrodzki

Igor Przegrodzki – ur. 15 kwietnia 1926r. w Landwarowie, zm. 27 lipca 2009r. w Konstancinie-Jeziornie. Polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny, a także reżyser teatralny oraz pedagog. W „Świecie według Kiepskich” wystąpił w 4. odcinkach: „Wiara czyni cuda”, „Kiepscy mordercy”, „Perpetum mobile” jako ksiądz oraz „Matka jest tylko jedna” jako matka Paździocha.

biografia

Swoją aktorską przygodę zaczynał w czasach II wojny światowej. Wtedy to uczył się w tajnym Studium Teatralnym w Wilnie. Zadebiutował na deskach Teatru na Pohulance w 1945r. rolą Freda w sztuce „Pigmalionie”. Przez kolejne lata związany był m.in. z Teatrem im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatrem Ziemi Pomorskiej w Toruniu oraz w Teatrem Polskim w Poznaniu. Jednak przez największą część swojego życia (w latach 1949-1999) występował w Teatrem Polskim we Wrocławiu, gdzie przez 5 lat pełnił funkcję dyrektora. Ponadto reżyserował opery i operetki, a także wykładał na Wydziale Wokalnym Akademii Muzycznej we Wrocławiu. W trakcie swojej kariery aktorskiej wystąpił w ponad 200 rolach. Został też uhonorowany wieloma nagrodami i odznaczeniami. Zmarł po długiej chorobie 27 lipca 2009r.

filmografia

Wybrane role filmowe:

Bezmiar sprawiedliwości (2006) jako arcybiskup
Parę osób, mały czas (2005)
Plebania (2000–2005)
Świat według Kiepskich (1999, 2006) jako ksiądz i matka Paździocha
Siedlisko (1998) jako organista Gabriel Piórkowski
Ostatni prom (1989)
Marcowe migdały (1989)
Mistrz i Małgorzata (1988)
Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy (1981) jako abp Mieczysław Ledóchowski
Gazda z Diabelnej (1979) jako nauczyciel Kosiński
Yesterday (1984)
Test pilota Pirxa (1978)
Stawka większa niż życie (1968)
Lalka (1968)
Rękopis znaleziony w Saragossie (1964)

nagordy

-Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2004)
-Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1985)
-Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski 1976)
-Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1964)
-Złoty Krzyż Zasługi (1953)
-Medal 30-lecia Polski Ludowej (1975)
-Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2006)[2]
-Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1965)
-Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1982)
-Złota Odznaka „Zasłużony dla miasta Wrocławia i województwa wrocławskiego” (1977)
-Nagroda Prezesa Rady Ministrów I stopnia za twórczość artystyczną w dziedzinie teatru, za całokształt osiągnięć aktorskich (1979)
-Nagroda Ministra Kultury i Sztuki III stopnia (1971)
-Nagroda Ministra Kultury i Sztuki w dziedzinie teatru w zakresie sztuki aktorskiej (1999)
-Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej w PWST w Krakowie (filia we Wrocławiu) (1981)
-Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za rok 1998 w dziedzinie sztuki aktorskiej (1999)
-Nagroda Przewodniczącego Komitetu do Spraw Radia i Telewizji I stopnia (zespołowa) za osiągnięcia aktorskie (1982)
-Nagroda na I Festiwalu Teatrów Śląska i Opolszczyzny za rolę Poety w spektaklu Wesele Stanisława Wyspiańskiego w Teatrach Dramatycznych we Wrocławiu (1960)
-Nagroda na XII Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę Robespierre’a w spektaklu Thermidor Stanisławy Przybyszewskiej w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1971)
-Nagroda na XVII Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę ojca w spektaklu Ślub Witolda Gombrowicza w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1976)
-Nagroda na VI Opolskich Konfrontacjach Teatralnych w Opolu za rolę Szambelana w spektaklu Pan Jowialski Aleksandra Fredry w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1980)
-Nagroda na XII Opolskich Konfrontacjach Teatralnych w Opolu za rolę Fizdejki w spektaklu Janulka, córka Fizdejki (1986)
-Nagroda na XXV Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę Laurentego w spektaklu Na czworakach (1986)
-Nagroda im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznana przez redakcję miesięcznika „Teatr” za rolę Iwana Wasiliewicza w Powieści teatralnej Michaiła Bułhakowa w reż. Macieja Wojtyszki w Teatrze Telewizji (1988)
-Złoty Wawrzyn im. Adama Grzymały-Siedleckiego (1990)
-Grand Prix na XXXII na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych w Kaliszu za rolę Sira w „Garderobianym” w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1992)
-Nagroda I stopnia na XXXIV na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych w Kaliszu za rolę starego w spektaklu Krzesła Eugene’a Ionesco w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1994)
-Nagroda Główna na XXXVII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych w Kaliszu za rolę Berengera I w przedstawieniu Król umiera czyli Ceremonie Eugene’a Ionesco w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1997)
-Honorowa Złota Iglica – pięciokrotnie (1978, 1979, 1981, 1988, 1992)
-Złota Iglica – siedmiokrotnie (1966, 1970, 1971, 1973, 1974, 1975, 1980)
-Srebrna Iglica – czterokrotnie (1967, 1969, 1976, 1977)
-Iglica 40-lecia (1985)
-Złoty Wawrzyn Grzymały (1989)
-„Złoty Ratusz” – nagroda przyznana przez Muzeum Miejskie we Wrocławiu (2003)
-Wyróżnienie na VI Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Eksperymentalnych w Kairze, za rolę starego w spektaklu Krzesła Eugene’a Ionesco w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1994)